Na dertien jaar weer aan het werk: ‘Ik tel weer mee’

Dertien jaar lang had Maggie (57) geen betaald werk. Nu werkt ze al anderhalf jaar als managementassistent bij het Openbaar Ministerie (OM) in Arnhem. Via WerkBedrijf vond ze een plek waar collega’s rekening houden met wat ze nodig heeft. “Ik heb weer het gevoel dat ik meedoe. Ik tel weer mee in mijn omgeving. Dat geeft voldoening.”

Maggie heeft in het verleden veel werkervaring opgedaan. Toch zat ze lange tijd thuis. Dat had ook voordelen, vertelt ze. Ze kon haar eigen tijd indelen. Maar nu ze weer werkt, merkt ze hoe belangrijk een baan voor haar is. “Als iemand vraagt wat ik doe, heb ik daar weer een antwoord op. Dat is fijn.”

Wel of niet vertellen?
Een nieuwe baan vinden was niet vanzelfsprekend. Maggie vertelt liever niet over haar beperking tijdens een sollicitatie. Ze is bang dat haar kansen op werk daardoor afnemen Bij het OM kijken ze daar juist anders naar. “Bij ons kan het juist een pluspunt zijn als iemand dat vertelt”, zegt Sigrid Beerthuizen, afdelingshoofd administratie. “We willen graag mensen een kans geven die niet vanzelfsprekend aan het werk komen.” Via Ingrid, consulent bij WerkBedrijf, kwam Maggie in contact met het OM. Ingrid kent de organisatie goed en weet welke mensen er zouden kunnen passen.

Even wennen
Weer werken wende verrassend snel. Maggie begon met 24 uur per week en bouwde dat op naar 32 uur. Toch ging niet alles meteen goed. In het begin had ze weinig te doen, onder andere door de vakantieperiode en problemen met de computersystemen. Dat vond ze lastig. Na een wisseling van afdeling ging het beter. Een collega werkte haar in en via WerkBedrijf kreeg ze een Excel-cursus. Ook de ondersteuning van de jobcoach vindt ze prettig. “Het fijnste aan mijn werk vind ik de afwisseling. En iedereen is erg aardig.”

Gewoon zeggen wat je nodig hebt
Maggie weet goed wat voor haar werkt. Ze heeft behoefte aan structuur en duidelijkheid. Daarom krijgt ze opdrachten het liefst per e-mail. Ook heeft ze een eigen werkplek, terwijl veel collega's op flexplekken werken. “Er wordt rekening met me gehouden, maar ik word niet anders behandeld. Dat vind ik fijn.”

Volgens teamleider Brenda Brand begint goede begeleiding met een open gesprek. “We vragen altijd: wat heb je nodig? En wat mogen we daarover met je collega's delen? Iedereen heeft zijn eigen gebruiksaanwijzing, wij net zo goed.” Ook het contact met collega's gaat Maggie steeds makkelijker af. “In het begin ging ik er nooit bij zitten als er getrakteerd werd. Ik wist niet goed wat ik dan moest zeggen. Nu doe ik dat soms wel.”

Weer meedoen
Na dertien jaar thuis heeft Maggie weer een baan, collega's en werk waar ze plezier uit haalt. Maar vooral heeft ze het gevoel dat ze weer meetelt. En dat betekent misschien nog wel het meest.