Inclusief werkgeverschap bij het OM: van moeten naar willen
Op vier van de vijf afdelingen werken inmiddels mensen met een kwetsbare positie op de arbeidsmarkt. En als het aan Sigrid Beerthuizen en Brenda Brand ligt, blijft het daar niet bij. De twee zijn binnen het Openbaar Ministerie (OM) Oost-Nederland enthousiaste ambassadeurs van inclusief werkgeverschap. De banenafspraak speelt daarbij een belangrijke rol. Maar alleen voldoen aan de regels is voor het OM niet genoeg. “Het vraagt best wat van je als werkgever. Daarom moet je het ook echt willen”, vertelt Sigrid Beerthuizen, afdelingshoofd administratie. Samen met teamleider Brenda Brand zet zij zich in voor een organisatie waar iedereen meetelt.
Het OM moet als overheidsorganisatie voldoen aan de banenafspraak. Dit jaar zijn er in Arnhem 10,8 banen nodig om de doelstelling te halen. Met ruim 15 banen heeft het OM die doelstelling al meer dan waargemaakt. Voor Sigrid en Brenda gaat het echter om meer dan de cijfers. “Die verplichting helpt om het onderwerp onder de aandacht te houden, ook bij het management”, vertelt Sigrid. “Maar als je het alleen doet omdat het moet, werkt het niet. Je moet er zelf achter staan.”
Niet altijd de makkelijkste weg
Die overtuiging is belangrijk, want in de praktijk vraagt inclusief werkgeverschap soms om flink wat puzzelwerk. Bij het OM liggen functies en salarisschalen vast. Voor veel functies is bovendien een juridische opleiding nodig. En er is niet zomaar budget voor extra werkplekken. “Het zou soms veel makkelijker zijn om iemand aan te nemen die precies aan alle functie-eisen voldoet”, zegt Sigrid. “We kiezen dus zeker niet de makkelijkste weg. Maar je organisatie en collega's krijgen er veel voor terug.”
Niet wachten op een vacature
Bij het zoeken naar mogelijkheden werkt het OM nauw samen met WerkBedrijf. Consulent Ingrid Schepens kent de organisatie inmiddels goed. Ze stelt regelmatig mensen voor van wie ze denkt dat ze bij het OM passen. Ook als er geen vacature openstaat. “We kijken dan wat iemand kan en welk werk daarbij past”, vertelt Brenda. “Soms beginnen we met één of twee taken en bouwen we dat verder uit. Of we passen de hoeveelheid werk aan. Het blijft natuurlijk betaald werk, dus we verwachten ook dat iemand iets bijdraagt. Maar we kijken per persoon wat daarvoor nodig is en wat realistisch is.” WerkBedrijf ondersteunt daarbij met een jobcoach en waar nodig met ontwikkeling. Het OM organiseert zelf Harrie-trainingen voor collega's die medewerkers begeleiden.
‘Ik tel weer mee’
Wat zo'n kans kan betekenen, weet Maggie (57) als geen ander. Ze heeft een mooie staat van dienst, maar zat voor deze baan dertien jaar thuis. Solliciteren was niet eenvoudig. Haar beperking vermeldde ze liever niet, uit angst dat dit haar kansen op werk zou verkleinen. “Terwijl je daar bij ons juist in positieve zin mee kunt opvallen”, reageert Sigrid. Via WerkBedrijf kwam Maggie anderhalf jaar geleden bij het OM terecht als managementassistent. Ze begon met 24 uur per week en werkt inmiddels 32 uur. “Ik heb weer het gevoel dat ik meedoe. Ik tel weer mee in mijn omgeving. Dat geeft voldoening.”
De start verliep niet gelijk soepel. Door omstandigheden was er eerst te weinig werk voor haar. Na een wisseling van afdeling veranderde dat. Een collega werkte haar in en via WerkBedrijf kreeg ze een Excel-cursus. Inmiddels heeft Maggie haar draai gevonden en geniet ze van de afwisseling in haar werk en het contact met collega's. Ook de begeleiding van de jobcoach van WerkBedrijf vindt ze prettig. Maggie heeft ritme en duidelijke opdrachten nodig. Daarom heeft ze een vaste werkplek en krijgt ze opdrachten het liefst per mail. “Er wordt rekening met me gehouden, maar ik word niet anders behandeld. Dat vind ik fijn.” Ook het contact met collega's gaat steeds makkelijker. “In het begin ging ik er bijvoorbeeld niet bij zitten als er getrakteerd werd. Nu doe ik dat soms wel.”
Steeds gewoner
Dat er nu op zoveel afdelingen mensen met verschillende ondersteuningsbehoeften werken, is niet van de ene op de andere dag geregeld. “In het begin moesten we vooral laten zien wat er mogelijk was”, vertelt Brenda. “Nu hebben we zoveel mooie voorbeelden dat we echte ambassadeurs zijn geworden.” En dat enthousiasme heeft effect. Door ervaringen te delen en collega's mee te nemen, wordt inclusief werkgeverschap binnen het OM steeds vanzelfsprekender. Sigrid ziet daarin ook een boodschap voor andere werkgevers. “Een grote organisatie heeft misschien meer voorzieningen, maar ook meer regels. Een kleinere werkgever heeft soms juist meer vrijheid. Wat mij betreft geldt voor iedere werkgever: waar een wil is, is een weg.”
Op de foto van links naar rechts: Sigrid Beerthuizen, Maggie (zittend) en Brenda Brand.
